بررسی الگوی تجویز دارو توسط پزشکان خانواده و سرانه دارو در شهرستان اهواز

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار گروه علوم مدیریت و اقتصاد بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

2 استاد گروه علوم مدیریت و اقتصاد بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

3 پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

4 کارشناسی ارشد آمار زیستی، گروه آمار و اپیدمیولوژی دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

5 کارشناس ارشد مدیریت خدمات بهداشتی و درمانی ،گروه مدیریت و اقتصاد بهداشت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران، (نویسنده مسئول)، پست الکترونیک: Zhila.najafpoor@gmail.com

چکیده

مقدمه: الگوی تجویز داروی پزشکان یکی از عوامل موثر بر روند مصرف دارو و چالش‌ها‌ی مرتبط با آن است. لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی الگوی تجویز دارو در بیمه‌شدگان روستایی و نقاط شهری زیر 20000 نفر در شهرستان اهواز انجام شد.
روش پژوهش: این مطالعه توصیفی - تحلیلی است که به روش مقطعی در سال 1387 انجام شد. تعداد نسخ دارویی مورد بررسی 9524 نسخه بود. جمع‌آوری داده‌ها با چک لیست 2 بخشی که حاوی سؤالاتی اطلاعات عمومی منطقه و نحوه تجویز دارو صورت گرفت. پس از بررسی نسخ دارویی، داده‌های جمع‌آوری شده با آمار تحلیلی )تحلیل همبستگی، کای دو( مورد تجزیه تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: تعداد اقلام دارویی بطور میانگین در هر نسخ 1/3 قلم دارو بود. بیشترین فراوانی داروهای تجویز شده مربوط به گروه داروهای آنتی میکروبیال و کمترین فراوانی داروهای گروه سیستم اعصاب مرکزی بودند. بیشترین تجویز در بین اشکال دارویی را داروهای خوراکی داشتند و زنان بزرگترین مصرف‌کنندگان دارو بودند. 50% سرانه پزشک خانواده صرف هزینه دارو شده بود به عبارت دیگر ارتباط معنی‌داری بین مقدار سرانه اختصاصی دارو و میزان تجویز دارو توسط پزشکان وجود داشت.
نتیجه‌گیری: میانگین اقلام دارویی نسخ در این مطالعه از متوسط جهانی بالاتر بود. آموزش با محوریت تجویز صحیح دارو، اصول نسخه‌نویسی و توجه به اندیکاسیون پزشکی، تغییر نگرش نسبت مصرف صحیح دارو به ویژه در زنان دارد. هم چنین در راستای بهبود عملکرد نظام سلامت، مدیریت و نظارت در امور بودجه دارویی ضروری است.
کان وجود داشت.
نتیجه گیری: میانگین اقلام دارویی نسخ در این مطالعه از متوسط جهانی بالاتر بود. آموزش با محوریت تجویز صحیح دارو، اصول نسخه نویسی و توجه به اندیکاسیون پزشکی، تغییر نگرش نسبت مصرف صحیح دارو به ویژه در زنان دارد. هم چنین در راستای بهبود عملکرد نظام سلامت، مدیریت و نظارت در امور بودجه دارویی ضروری است.

کلیدواژه‌ها