رابطه نظام‌های مدیریت کیفیت با اثربخشی عملکرد بیمارستان‌های آموزشی شهر تهران

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

چکیده

مقدمه :‌ مراکز بیمارستانی از ارکان نظام سلامت در هر کشوری هستند. اصلاح نظام سلامت بدون بهبود عملکرد این مراکز مقدور نخواهد بود. در بیمارستان‌ها از یک سو به دلیل محدودیت‌و دیربازدهی منابع و ضرورت ارائه خدمات مطلوب، استفاده از رویکردهای بهبود کیفیت، حیاتی می‌باشد. در همین راستا هدف مطالعه جاری، بررسی رابطه میان فراوانی نظام‌های نوین مدیریت کیفیت در اثر بخشی عملکرد بیمارستان‌های آموزشی شهر تهران می‌باشد.
روش پژوهش: پژوهش کمی حاضر از نظر هدف کاربردی، از نظر نوع همبستگی و از نظر زمان نیز به صورت مقطعی صورت گرفته است. به منظور نیل به اهداف پژوهش تعداد 50 پرسشنامه تکمیل شده توسط مسئولان و مدیران ارشد 32 بیمارستان آموزشی شهر تهران، تحلیل گردید. روایی پرسشنامه‌ها توسط اعمال نظرات خبرگان و پایانی آن‌ها نیز با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی شامل فراوانی، درصد میانگین و انحراف معیار و برای مقایسه دو گروه از آزمون t و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد.
یافته‌ها: در بررسی رابطه میان به کارگیری همزمان نظام‌های نوین بهبود عملکرد با اثر بخشی حاصل از آن‌ها مقدار آماره t برابر با 93. 3 در سطح معنی داری 01. 0 P< حاصل گردید که نشان دهنده تفاوت معنی دار در اثر بخشی عملکرد بیمارستان‌های دارای بیش از دو رویکرد و سایر مراکز می‌باشد. با اعمال آزمون همبستگی پیرسون نیز رابطه معنی دار قوی و مثبتی (630. 0 ) میان تعداد رویکردهای مورد استفاده و اثر بخشی نظام‌ها ( در سطح معنی داری
 01. 0 P<) مشاهده شد.
نتیجه‌گیری: در به کارگیری الگوهای بهبود کیفیت، تلاش گردد نقاط ضعف الگوها مورد توجه قرار گرفته، و به منظور تقویت نتایج، از رویکردهای دیگر جهت پوشش آن‌ها استفاده شود.

کلیدواژه‌ها